Laten we de feiten even op een rij zetten: Mathieu van der Poel heeft sinds januari 2014 geen enkele veldrit meer verloren, sinds dat beruchte moment in Benidorm toen hij in volle strijd om de zege een lantaarnpaal op zijn pad vond. Gezien de overmacht die hij dit seizoen tentoonspreidt, lijkt het onwaarschijnlijk dat iemand hem kan overschaduwen op een parcours als Zonhoven, waar hij uitblinkt en al vijf keer wist te winnen.
Deze wedstrijd zou een bijzonder speciale betekenis kunnen krijgen, want mocht Mathieu van der Poel beslissen om zijn carrière in het veldrijden te beëindigen na winst in de Wereldbeker in Hulst, dan zouden we hier in principe getuige zijn van de laatste confrontatie tussen hem en Wout van Aert in de modder. Dat zou het einde betekenen van een rivaliteit van meer dan een decennium, een tweestrijd die de populariteit van het veldrijden naar ongekende hoogten heeft gestuwd. Uiteindelijk moest Van Aert echter op het laatste moment forfait geven vanwege de blessure die hij vrijdag opliep.
Onder de stervelingen ontpopt Thibau Nys zich steeds meer tot een van de beste renners van het huidige seizoen. De Belgische kampioen lijkt de wisselvalligheid van vorige campagnes en het afhaken wanneer het tegenzat achter zich te hebben gelaten. Hij oogt veel volwassener en het lijdt geen twijfel dat hij in de komende jaren een van de grote dominatoren kan worden. Voorlopig is hij de strijd met Van Aert niet uit de weg gegaan. Bovendien arriveert hij, na het gedwongen forfait van Laurens Sweeck, in Zonhoven als virtueel leider van het Wereldbekerklassement, met een puntenvoorsprong die de eindzege binnen handbereik brengt als hij in de resterende vier wedstrijden consistent blijft.
Natuurlijk mogen we ook de Vanthourenhouts, Wyseure, Verstrynge, Van der Haar, Aerts en zelfs Felipe Orts niet vergeten. Zij zullen proberen hun kaarten uit te spelen vanaf de start om aan de controle te ontsnappen en te verrassen in de altijd spectaculaire cross van Zonhoven.
Bij de vrouwen is Lucinda Brand opnieuw de absolute topfavoriete. Zij toont zelfs een nog grotere overmacht dan Van der Poel. Puck Pieterse zal opnieuw proberen aan te klampen, maar op basis van de recente wedstrijden lijkt het erop dat de leidster in de Wereldbeker momenteel geen echte tegenstand heeft.
Zelfs wie het veldrijden slechts oppervlakkig volgt, kent het iconische beeld van renners die zich naar beneden storten op de zanderige hellingen van De Kuil, het meest karakteristieke deel van het Zonhovense parcours, dat elk jaar opnieuw zorgt voor een van de meest typische foto’s van de discipline. Het is een vrijwel volledig natuurlijk circuit, waarbij slechts één brug het landschap doorbreekt dat men de rest van het jaar aantreft op de paden van Zonhoven.
Naast De Kuil met zijn spectaculaire afdaling in diep zand, waar een perfecte gewichtsverdeling cruciaal is, en de steile zandklim aan de overkant die vaak met de fiets op de schouder moet worden bedwongen biedt het parcours van Zonhoven werkelijk alles: een bosgedeelte waar stuurvaardigheid essentieel is om het tempo erin te houden, een golvende zand- en modderstrook die in veel edities tot afstappen dwingt, een snelle afdaling om even op adem te komen, en het vlakke, rechte onderste deel van het circuit waar de pure wattages losgelaten kunnen worden. Al deze ingrediënten, perfect gedoseerd, maken van Zonhoven elk jaar opnieuw een absolute must-see op de veldritkalender.
