Eerst Edoardo Affini, dan Wout van Aert en uiteindelijk Olav Kooij om het af te maken. Er zaten een paar kreukjes in, maar Visma-Lease a Bike rolde in Viadana op een indrukwekkende manier de rode loper uit. Reconstructie van het (bijna) perfecte teamwerk: “Wout is anders dan alle andere lead-outs.”
Euforie aan de bus van Visma-Lease a Bike. Een highfive tussen Steven Kruijswijk en ploegleider Addy Engels, hilariteit wanneer zijn collega Marc Reef tijdens een interview een stuk van het regenwater over zich heen krijgt dat uit het luifel boven hem gulpt. “’t is water, Marc. Geen champagne.”Eindelijk lukte het ook in een sprintetappe een keer. In de twee voorgaande kansen raakten sprinter en lead-out elkaar nog kwijt in de voorbereiding. “In Lecce was Wout niet mee”, aldus Reef. “In Napels raakte Affini de andere kwijt.”Net daarom was dat in de bespreking voor de rit hét grote aandachtspunt geweest: drietrapsraket Affini-Van Aert-Kooij moest koste wat het kost bij elkaar blijven. Reef: “Als we hun vermogen konden uitspelen, zouden we Olav sowieso goed in positie hebben.”Uiteraard maakte vooral Van Aert veel indruk met zijn lead-out, maar ook Edoardo Affini, de huidige Europese kampioen tijdrijden, speelde een cruciale rol. Toen hij aan de bus van Visma arriveerde brak onder de verzamelde tifosi een spontaan applaus uit dat hem zichtbaar deugd deed. Affini heeft de reputatie van krachtpatser binnen de ploeg, getuige daarvan een filmpje dat het team deze Giro de wereld instuurde. De renners krijgen daarin een variant op het populaire internet-vraagstuk: ‘Wie zou het halen in een gevecht van honderd mensen tegen één gorilla?’ De Visma-variant luidt: ‘Wie haalt het in een strijd van honderd Affini’s tegen één gorilla?’ Van Aert twijfelt niet: “Dan winnen natuurlijk de honderd Edo’s
In de laatste kilometers van de rit naar Viadana ging Affini niet de strijd aan met één gorilla, maar wel met een kleine honderd coureurs. Hij haalde het met verve: “Alle ploegmaats verdienen lof, maar vooral Edo die het echt op een lint trok”, aldus Van Aert.Affini hield het vol tot één kilometer van de streep. Net onder de rode vod nam Van Aert over, met één duidelijk doel: ervoor zorgen dat Kooij na de bocht op 400 meter van het einde in een optimale positie zat om zijn sprint te lanceren. Idealiter kon Van Aert dan ook nog na de bocht zijn rol als echte sprintaantrekker spelen. Het eerste objectief lukte grandioos, het tweede niet helemaal. Van Aert ging wellicht het best van iedereen door de bocht, maar nadien ook nog eens versnellen om Kooij richting laatste tweehonderd meter te brengen was zelfs voor hem te veel gevraagd. Kooij voelde dat slim aan en liet na de kopbeurt van Van Aert landgenoot Casper van Uden (PicNic PostNL) inschuiven. Kooij: “Ik voelde het momentum een beetje dalen en hield in om op het wiel te springen.” Van Aert: “Ik schrok toen er eerst een renner van PicNic passeerde. Maar Olav heeft zijn sprint gewoon perfect getimed.”Kooij maakte het overtuigend af en liet nog voor het overschrijden van de meet in de teamradio weten dat hij gewonnen had. Dat lijkt een nieuwe soort powermove onder sprinters te zijn
Van Aert vond dat hij richting bocht te hard was gegaan: “Je wil vermijden dat ze nog van achteruit komen, maar misschien had ik wat meer moeten overhouden om Olav nadien nog echt te lanceren.”Het zijn uiteraard details en Kooij vond echt wel dat hij op de rode loper naar de finish was gebracht: “Met Wout heb ik natuurlijk al vaker sprints gedaan. Hij is anders dan alle andere lead-outs. Ongelofelijk hoe lang hij weer op kop bleef
Na afloop kregen Van Aert (en Affini) veel lof omwille van de ‘perfecte lead-out’, wat in de pk’s natuurlijk ook zo was. Maar de twee protagonisten zelf benadrukten net dat het zeker niet allemaal zoals gepland liep. Affini merkte op dat ze elkaar in de laatste tien kilometer kwijt waren geraakt om pas in de laatste drie kilometer weer samen te komen. Hij had zijn inspanning ook langer willen doortrekken, zodat Van Aert geen volle kilometer moest doen.
Van Aert vond dat hij richting bocht te hard was gegaan: “Je wil vermijden dat ze nog van achteruit komen, maar misschien had ik wat meer moeten overhouden om Olav nadien nog echt te lanceren.”Het zijn uiteraard details en Kooij vond echt wel dat hij op de rode loper naar de finish was gebracht: “Met Wout heb ik natuurlijk al vaker sprints gedaan. Hij is anders dan alle andere lead-outs. Ongelofelijk hoe lang hij weer op kop bleef.”
Omgekeerd had Van Aert ook lof voor zijn sprinter: “Ik ben heel blij voor Olav. We vergeten het snel, maar hij heeft in Gent-Wevelgem zijn sleutelbeen gebroken en is zonder competitie aan deze Giro begonnen. Ondertussen zijn we al rit twaalf en heeft hij gewoon heel weinig sprintkansen gehad. Bewonderenswaardig hoeveel geduld hij na de gemiste sprint in Napels heeft gehad. We wisten dat we veel kans hadden op een zege als we Olav een keer goed zouden kunnen brengen.”Voor Visma begon de Giro moeizaam, maar ondertussen hebben Van Aert én Kooij elk een rit gewonnen en staat Simon Yates op plaats vier in het algemeen klassement. Met vier ritzeges doet alleen Lidl-Trek nog beter. “Zo is het voor ons wel vaker gegaan”, besluit ploegleider Reef. “In 2022 was het in de eerste week ook net niet, maar winnen we uiteindelijk twee ritten met Koen Bouwman. In 2023 draaide Primoz Roglic pas op de voorlaatste dag helemaal op. Feit is dat we in deze Giro-ploeg gewoon steengoede renners hebben. Uiteindelijk betaalt zich dat altijd uit.
