Thibau Nys bouwt aan een carrière die zich niet netjes laat vastpinnen op één seizoen of één discipline. Terwijl hij nog volop in een nieuwe elitecampagne in het veld zit, wordt het langetermijnplan rond hem al herschreven.
Niet alleen rond modder en linten, maar rond wat hij kan worden wanneer zijn wegambities voorrang krijgen in zijn jaarplanning.
Die toekomst wordt binnen Lidl-Trek openlijk besproken. Sportdirecteur Maxime Monfort maakte de richting duidelijk in gesprek met Sudinfo:
“Vroeg of laat zal Thibau een kalender aannemen zoals Mathieu van der Poel en Wout van Aert.”
Die vergelijking gaat niet over het kopiëren van een stijl. Ze gaat over het kopiëren van een structuur. Van der Poel en Van Aert rijden veldritten omdat ze dat willen, niet omdat hun hele seizoen ervan afhangt. Hun winters worden gevormd rond hun wegprogramma, niet omgekeerd. Lidl-Trek ziet Nys evolueren naar diezelfde categorie.
“Hij moet meteen leren in het wiel van Mathieu te zitten, punt” – Voormalig wereldkampioen ziet duidelijke kloof tussen het talent van Thibau Nys en zijn koersintelligentie
Nys wordt niet behandeld als een winterspecialist die af en toe de weg opzoekt. Zijn wegresultaten tonen al dat hij thuishoort in het hart van selectieve eendagskoersen en zware etappes. Explosieve versnellingen, power op korte hellingen en comfort in chaotische wedstrijden komen uit het veld, maar worden steeds vaker benut op het asfalt.
Monfort legde uit dat Nys in de toekomst waarschijnlijk later aan zijn veldritseizoen zal beginnen:
“Hij zal pas in december terugkeren naar het veld, omdat een volledige winter te veel van hem afneemt op de weg.”
Die ene zin vat de hele strategie samen. Een volledige crosswinter betekent voortdurend koersen van de herfst tot diep in het nieuwe jaar. Dat beperkt basisopbouw, herstel en groei voor de weg. Als Nys zijn plafond buiten de winter wil bereiken, moet er iets wijken.
Dit is geen afwijzing van cyclocross. Het is een herpositionering ervan. Het veld wordt een bewust gekozen wapen, niet langer de fundering van het hele jaar.
Wat deze verschuiving logisch maakt, is dat Nys nu al rijdt als iemand die in meer dan één discipline thuishoort. Hij oogt niet als een crosser die overleeft op de weg. Hij oogt als een renner die koersen kan beslissen in de finale, niet alleen volgen.
Dat plaatst hem vanzelf in dezelfde brede categorie als Van der Poel en Van Aert. Niet omdat hij rijdt zoals zij, maar omdat zijn carrière rond hetzelfde idee wordt opgebouwd: overal gevaarlijk zijn, maar het jaar zo organiseren dat de grootste podia eerst komen.
Monfort verwees daarbij naar de ziekte die Nys opliep tegen het einde van de Baloise Belgium Tour, wat zijn voorbereiding op de Tour verstoorde. Daarna volgde een valpartij in de openingsrit. Die opeenvolging zorgde ervoor dat hij achter de feiten aan reed in plaats van zijn vorm op te bouwen.
Dat zijn lessen die tellen als Nys de sprong wil maken van uitmuntend in de winter naar écht gevaarlijk over het hele jaar. De richting is nu duidelijk. Hij wordt niet gevraagd om het veld te verlaten. Hij wordt gevraagd om het niet langer alles te laten bepalen.
