Nederlandse dominantie in Lecce! Casper van Uden’s overwinning in etappe 4 van de Giro d’Italia werd nog zoeter voor Nederlandse fans doordat Olav Kooij als tweede en Maikel Zijlaard als derde eindigden, wat zorgde voor een volledig rood-wit-blauw podium. Maar achter de feestvreugde speelden er andere verhalen voor de nummers één en twee. De emoties liepen uiteen, en Visma | Lease a Bike-sprinter Kooij was duidelijk teleurgesteld, vooral door de gemiste lead-out van Wout van Aert.
In de laatste kilometer zat Kooij nog goed van voren, maar met alleen Edoardo Affini aan zijn zijde werd hij uiteindelijk overvleugeld. “Het was eigenlijk best technisch, en dat wisten we,” vertelde de 23-jarige sprinter na afloop aan Cycling Pro. Het ontbreken van een goede sprinttrein kostte hem uiteindelijk de zege, en het gemis van Van Aert in de finale viel op. “Ik denk dat we elkaar een beetje kwijt raakten op het lokale circuit. Ik kon nog een beetje door de wielen heen manoeuvreren, en toen kwamen we in de laatste ronde weer samen. Edo bracht me goed naar voren. Maar misschien misten we nog net één man,” legde Kooij uit.
Zijn Italiaanse ploeggenoot bracht hem goed naar voren in de lastige laatste kilometer, maar Kooij werd alsnog van beide kanten ingehaald in de laatste 300 meter. “Het was een beetje vreemd. Het tempo zakte na de laatste echte bocht. Ik raakte een beetje ingesloten en kon niet meteen een gat vinden om mijn sprint te lanceren. Tegen de tijd dat dat lukte, was het eigenlijk al te laat,” zei Kooij. Overmorgen krijgt hij een nieuwe kans in Napels, waar hij vorig jaar nog de overwinning pakte.
Marc Reef nam het op voor zijn sprinter na de finish. “We hadden gepland om mee te doen voor de overwinning,” vertelde de Nederlandse ploegleider aan Het Laatste Nieuws. “Ik denk dat we goed gepositioneerd waren tot we het lokale circuit opgingen. Toen raakten we elkaar kwijt. Het was behoorlijk chaotisch en ik denk dat veel ploegen moeite hadden om bij elkaar te blijven. Edo wist Olav alsnog goed af te zetten, maar Olav zei achteraf dat hij net een moment twijfelde, en dat kostte hem de zege.”
Het plan was dat Van Aert de laatste lead-out zou doen, en de Belg was zichtbaar gefrustreerd toen dat niet lukte. “Wout is echt een teamspeler en stond erop om de lead-out te doen. Dus als het dan niet lukt, kan ik me voorstellen dat hij gefrustreerd is,” zei Reef. “Hij probeerde nog op te schuiven, maar werd steeds geblokkeerd. In zo’n finale is het dan gewoon onmogelijk om nog naar voren te komen en je werk goed te doen.”
Vlak achter de winnaar sprintte Maikel Zijlaard naar de derde plaats. De Tudor-renner zat in het juiste wiel, maar kon Van Uden niet passeren. “Zoals je zegt, het was echt hectisch,” zei hij achteraf. “Maar als team deden we alles wat we moesten doen. Ze hielden me veilig en rustig, en in zo’n chaotische finale betekent dat veel. Ik moet ze bedanken, want ze vertrouwen me. Derde in een Giro-rit, daar had ik vooraf voor getekend,” glimlachte de neef van Leontien Zijlaard-van Moorsel.
De Nederlander die voor een Zwitserse ploeg rijdt wist ook hoe belangrijk positionering was in de laatste kilometer. “Met die scherpe rechterbocht was het echt vechten op de fiets. Eenmaal erdoor voelde het als een achtbaan,” zei hij. “Picnic deed het het beste en verdiende de overwinning. Chapeau voor hen.” Een volledig Nederlands podium in een Grote Ronde was sinds de Tour de France van 2002 niet meer voorgekomen, toen Karsten Kroon de rit naar Plouay won voor Servais Knaven en Erik Dekker. Dit is pas de vijfde keer in de geschiedenis dat er sprake is van een Nederlandse clean sweep.
