Mathieu van der Poel staat bekend om zijn rauwe kracht, explosieve rijstijl en het vermogen om op elk terrein te verrassen. Maar op de ochtend van etappe 11 van de Tour de France 2025 toonde de kopman van Alpecin-Deceuninck een ander soort kracht — eerlijkheid in het aangezicht van tegenslag.
Bij de start van de etappe gaf van der Poel iets toe wat fans zelden van hem horen: *“Ik had het gevoel dat er niets meer in mijn benen zat.”* Een duidelijke en sobere bekentenis van een van de meest dynamische renners in het peloton. Geruchten deden al de ronde dat hij zich tijdens de rustdag niet goed had gevoeld, en de update van vanochtend bevestigde die vrees.
“Gisteravond begon het eigenlijk al,” vertelde van der Poel. “Beetje keelpijn, zware benen en slecht geslapen. Ik hoopte dat het ‘s nachts zou overgaan, maar vanochtend wist ik meteen dat er iets niet klopte. Het is moeilijk, zeker midden in de Tour, als je lichaam zulke signalen geeft.”
Zijn woorden kwamen slechts enkele uren voordat het peloton van start ging op een etappe die normaal gesproken op zijn lijf geschreven is — een dag voor de aanvallers. Maar in plaats van aan te vallen of het tempo te bepalen, koos MVDP ervoor om zich rustig te houden, behoudend te rijden en zich op herstel te richten.
“Normaal gesproken is dit zo’n dag waarop ik graag de koers openbreek,” zei hij. “Maar vandaag moest ik realistisch zijn. Het is niet makkelijk om gas terug te nemen, maar je moet naar je lichaam luisteren, zeker in een loodzware ronde als de Tour.”
Zijn ploeg, Alpecin-Deceuninck, schaarde zich volledig achter hem, paste de tactiek aan en hield zijn toestand nauwlettend in de gaten. Jasper Philipsen, die nog geen etappe heeft gewonnen deze Tour, sprak zijn steun uit: “We zijn een hechte ploeg, en iedereen heeft goede en slechte dagen. Vandaag draaide het om Mathieu beschermen, zorgen dat hij erdoorheen komt.”
Langs het parcours bleven de fans hem aanmoedigen, zwaaiend met Nederlandse vlaggen en schreeuwend langs de hekken. Hoewel hij niet in de spotlights stond, betekende hun steun duidelijk veel voor hem. “Het zijn momenten als deze waarop je beseft hoe belangrijk de fans zijn,” zei hij. “Zelfs als ik niet vlieg, blijven ze in me geloven. Dat geeft me motivatie om door te zetten.”
Vooruitkijkend blijft van der Poel hoopvol dat dit slechts een tijdelijke terugslag is. “De Tour verrast je soms. De ene dag voel je je vreselijk, en de volgende vlieg je weer. Ik neem het dag per dag.”
Voor nu is het duidelijk dat etappe 11 voor van der Poel niet draaide om winnen of aanvallen. Het draaide om veerkracht, nederigheid en de stille kracht van volhouden wanneer je lichaam niet meewerkt. En in een race waarin elke dag een strijd is, is zelfs het overleven van de zware dagen al een overwinning.
