In de wereld van het profwielrennen is druk een constante metgezel. Voor Tadej Pogačar, tweevoudig Tour de France-winnaar en de huidige koning van het peloton, is het gewicht van de verwachtingen alleen maar toegenomen met elke overwinning. Waar hij ook aan de start verschijnt, fans, media en rivalen gaan er bijna automatisch van uit dat hij zal domineren. Zijn genialiteit heeft hem een van de meest bewonderde atleten in de sport gemaakt, maar ook een last gecreëerd die slechts enkelen écht begrijpen. Eén van die weinigen is zijn naaste rivaal – en af en toe ook bondgenoot – Wout van Aert.
Voorafgaand aan de Canadese WorldTour-koersen sprak Van Aert openlijk over de enorme druk die op Pogačars schouders rust. “Het is zwaar wanneer iedereen verwacht dat je overal wint waar je start,” gaf de Belg toe. “Soms vergeten mensen dat hij een mens is. De Tour de France winnen, de klassiekers, en nu weer jagen op de wereldtitel — dat is niet normaal. En toch nemen mensen het bij Tadej bijna als vanzelfsprekend aan.”
Van Aert weet zelf maar al te goed hoe het voelt om onder een vergrootglas te leven. Als multidisciplinair toptalent dat zowel in het veldrijden, de kasseiklassiekers als in Touretappes heeft uitgeblonken, staat ook hij vaak aan de start met torenhoge verwachtingen. Toch geeft hij toe dat de druk op Pogačar van een andere orde is.
“Wanneer ik start, zijn er altijd favorieten, misschien ikzelf ook, maar bij Tadej is het anders,” legde Van Aert uit. “Hij draagt overal, in elke koers, het etiket van dé topfavoriet. Het hele seizoen lang. Dat is uitputtend, niet alleen fysiek, maar ook mentaal.”
Pogačar gaf in recente interviews al toe dat zijn zomerpauze na zijn Tourzege niet alleen diende om zijn lichaam te laten herstellen, maar ook om mentaal op te laden. De Sloveen weet steeds opnieuw indrukwekkende pieken te bereiken, iets waar zelfs zijn strengste critici respect voor hebben. Toch benadrukt Van Aert dat de wielerwereld meer oog moet hebben voor de menselijke tol achter al die successen.
“Mensen zien de zeges, de huldigingen, de truien. Wat ze niet zien, is de druk achter de schermen — de stress van weten dat een tweede plaats als een mislukking wordt gezien. Dat is keihard, en ik denk dat Tadej dat nu meer dan wie dan ook ervaart,” zei Van Aert.
Zijn woorden klinken extra betekenisvol nu Pogačar zich voorbereidt op het WK in Rwanda, waar opnieuw de hele wielerwereld verwacht dat hij zal domineren. Het parcours, de hoogte en de omstandigheden maken het tot een van de zwaarste uitdagingen van het jaar. Hoewel Pogačar ongetwijfeld de capaciteiten heeft om te winnen, vindt Van Aert dat fans niet mogen vergeten hoe moeilijk het is om telkens opnieuw te presteren onder zo’n druk.
“In het wielrennen is winnen nooit gegarandeerd — er kan zoveel misgaan,” besloot Van Aert. “Maar wanneer mensen het elke keer verwachten, maakt dat de sport veel zwaarder. Ik heb nóg meer respect voor Tadej omdat hij er zo mee omgaat. Hij blijft lachen, blijft met lef koersen. Dat is bijzonder.”
Voorlopig zal Pogačar de zware last van de verwachtingen blijven dragen, maar duidelijk is dat er zelfs onder rivalen empathie bestaat voor de zware kroon die hij draagt.
