Geraint Thomas is altijd een uitgesproken stem in het peloton, en na zijn deelname aan de recente Luik-Bastenaken-Luik had hij veel te vertellen over de tactiek van INEOS Grenadiers, de grappen van Tadej Pogačar en zelfs het ‘mysterie’ rond Jonas Vingegaard.
“Er was geen enkele kans dat hij verslagen zou worden. Ik hoorde hem achteraf zeggen dat de mensen die beweerden dat hij minder was geworden na de Amstel Gold Race, niets van wielrennen weten,” zei Thomas onlangs. “Ik denk dat ze wel iets van wielrennen weten, maar niet van Pogačar. De snelheid waarmee hij reed… onwerkelijk.” De wereldkampioen was op zijn best, en won La Doyenne op dezelfde manier als een jaar eerder.
En al vroeg op de dag kon Thomas zien hoe Pogačar reed. “Luik begint heuvelopwaarts, weet je? Er werd gevochten voor de vroege ontsnapping en we reden meer dan 400 watt. ‘Hoi G Thomas’ hoorde ik, en ik keek om: het was Pogačar. Vervolgens begint hij naast me te rijden en een gesprek te voeren, over een nieuw Richard Mille-horloge of zoiets dat hij de volgende dag ging bekijken,” vertelt hij. “Ik dacht: we rijden 420 watt, wil je nu echt een gesprek voeren? Ik voelde me prima, maar ik moest me gewoon op mijn ademhaling concentreren. Hij zit echt op een ander niveau.”
INEOS, zoals vaker dit jaar, reed aanvallend en gebruikte zijn renners om vroeg op de hellingen te demarreren met Bob Jungels en Tobias Foss. “We hoopten dat mensen zich bij ons zouden aansluiten. Bob en ik reden langs elkaar en hij vroeg me: wat gaan we doen, gaan we? Ik had er eerlijk gezegd niet veel zin in, maar misschien zouden er sterke mannen mee springen en zou UAE dan harder moeten werken. Maar niemand sloot zich aan. Toen zag ik ineens Foss over het gravel knallen.”
Toch probeerde niemand echt druk op Pogačar en UAE te zetten, ondanks de pogingen van INEOS om het een chaotische koers te maken die in het voordeel van outsiders zou zijn. “Ik wil mijn ploegmaat niet afvallen, maar ik zei wel via de radio dat het misschien niet de meest efficiënte manier was om onze krachten te verspelen. Het werkte gewoon niet.
We moesten ook niet vergeten dat een podium ook erg mooi voor ons was, en dat we die krachten beter richting La Redoute hadden kunnen gebruiken.”
“Als je het op tv hebt gekeken, was het waarschijnlijk niet zo leuk. Het kon niet leuk zijn. Wat gebeurde er eigenlijk? Er was een ontsnapping, twee van onze jongens gingen erachteraan. Ze werden allemaal teruggepakt, toen viel Pogačar aan vanuit het zadel en dat was het.”
In de podcast sprak Thomas ook over Jonas Vingegaard, die sinds half maart afwezig is in wedstrijden na zijn val in Parijs-Nice. De Deen kon vijf weken niet optimaal trainen, maar zit momenteel in de Pyreneeën om Touretappes te verkennen. Hij zal pas in juni weer koersen, bij het Critérium du Dauphiné, als onderdeel van zijn traditionele voorbereiding op de Tour.
“Ik hou wel van het mysterie rond Jonas Vingegaard, die de Dauphiné en de Tour gaat doen. Ze hebben hun plan en houden dat lekker geheim. Laat ze maar speculeren, wij zijn er als het nodig is. Wielrennen heeft dat ook nodig, een goede Vingegaard,” stelt hij. “Waarom zou hij aan mensen moeten vertellen wat hij gaat doen? Primož Roglič is ook zo, ze houden het gewoon voor zich. Dat is cool.”
