De overwinning van Wout van Aert op de Piazza del Campo was een emotioneel moment, niet alleen voor de worstelende Belg zelf, maar ook voor zijn familie.
Sarah De Bie, zijn echtgenote, was in tranen na de overwinning van haar man op zondag. Aan Sporza vertelde ze:
“Het is echt niet fijn om telkens weer alles te moeten oplappen. Op zulke momenten vraag je je af of het allemaal de moeite waard is. Maar dat maakt het ook des te mooier.”
Friedel Guldemont, eveneens een “wielervrouw”, herkent zich enorm in het verhaal van De Bie.
“Na het beklijvende interview met Sarah De Bie na Wouts indrukwekkende overwinning in Siena, voelde ik de behoefte om mijn stem te laten horen als partner van een wielrenner. Niet als reactie, maar als aanvulling. Uit steun, maar ook om een stukje herkenning te delen,” schrijft ze.
De sympathie voor Wout en zijn familie is terecht bijzonder groot. Het beeld dat Sarah schetste van het telkens opnieuw ‘oplappen’, de torenhoge druk, de strijd om steeds weer terug te komen… het raakte me. Want het is de realiteit van zovelen in deze sport – ook van ons.”
“Wat veel mensen niet zien of begrijpen, is wat het echt betekent om naast een wielrenner te leven. Mijn partner Alex [Colman] maakte vorig jaar ook drie zware valpartijen mee, waaronder één die sterk deed denken aan die van Wout op de Kanarieberg in juni. Op dat moment was ik zwanger van ons zoontje Phil. Het grote verschil tussen Wout en Alex? Wout heeft zijn plaats, zijn carrière, zijn zekerheid.”
Guldemont benoemt ook de verpletterende prestatiedruk, zeker voor renners van kleinere ploegen.
“Inmiddels worden ze beoordeeld alsof ze elke week een monument moeten winnen. Ze rijden tegen toppers, dromen van een plaats in het WorldTour-peloton, maar leven vaak met de angst dat één val alles kan betekenen. Eén fout, één slecht moment, en je droom, je toekomst, je zekerheid staan op het spel.”
“Wij hebben samen al veel moeten slikken. Maar we hebben ook veel geleerd: over veerkracht, over liefde, over de onzichtbare strijd. En over het leven in de schaduw van het peloton, waar de inzet en de risico’s minstens even groot zijn,” besluit ze.
