Toen Wout van Aert op de slotklim van Montmartre tijdens de laatste etappe van de Tour de France 2025 wegreed, werden de beelden al snel enkele van de meest herhaalde momenten van die editie van de koers. Tadej Pogačar lossen in de straten van Parijs en solo naar de overwinning rijden op de Champs-Élysées voelde als een zeldzame en symbolische triomf.
Toch is Van Aert zelf maanden later opvallend bescheiden over wat veel fans beschouwen als een van de meest memorabele overwinningen uit zijn carrière.
Terugblikkend op die etappe in een recent interview suggereerde de Belg dat de omstandigheden van de koers een rol speelden in de uitkomst.
“Ik moet eerlijk zijn: hij was iets onder zijn beste niveau, misschien door die knieblessure,” zei Van Aert in gesprek met Knack.
Die opmerking is opvallend omdat het duel op Montmartre breed werd gezien als een dramatische confrontatie tussen twee van de meest veelzijdige renners van de sport. Van Aert zelf plaatst het moment echter liever in een meer genuanceerde context.
De laatste etappe van de Tour van 2025 brak met een lange traditie. In plaats van de gebruikelijke ceremoniële rit naar een massasprint op de Champs-Élysées, introduceerden de organisatoren meerdere beklimmingen van de Côte de la Butte Montmartre, waardoor de finale veranderde in een selectief circuit door de smalle straten onder de Sacré‑Cœur.
Zware regen eerder op de avond had de dynamiek van de etappe al veranderd. Omdat het algemeen klassement vóór de beslissende rondes geneutraliseerd werd, stond de strijd om de gele trui eigenlijk al vast. Pogačar hoefde alleen maar veilig te finishen om de eindzege veilig te stellen.
Wat volgde leverde echter een dramatisch slotduel op.
Na verschillende aanvallen op de klim van Montmartre lanceerde Pogačar een versnelling op de laatste beklimming. Van Aert was de enige renner die kon volgen. Dicht bij de top plaatste de Belg een tegenaanval en sloeg snel een gat, waarna hij solo de laatste kilometers richting de Champs-Élysées aflegde.
Van Aert behaalde zo een van de meest iconische overwinningen uit zijn carrière in de slotetappe van de Tour de France 2025.
Van Aert relativeert zijn prestatie
Ondanks het spektakel van het moment benadrukt Van Aert dat de prestatie zelf minder uitzonderlijk was dan het er van buitenaf uitzag.
“Voor mijn capaciteiten heb ik niets buitengewoons gedaan,” legde hij uit. “Het was heel zwaar, maar het was ‘maar’ een uur echt koersen. Ik was een week later niet eens volledig uitgeput.”
Zijn opmerkingen geven een zeldzaam inkijkje in hoe renners zelf zulke prestaties beoordelen. Wat voor veel toeschouwers leek op een beslissend duel tussen twee van de grootste sterren van het wielrennen, was volgens Van Aert gewoon een korte maar intense finale in plaats van een monumentale fysieke inspanning.
Dat perspectief verklaart ook waarom de Belg snel wees op de omstandigheden van Pogačar op die dag. De Sloveen had de Tour in feite al gewonnen en reed in moeilijke weersomstandigheden — factoren die mogelijk beïnvloedden hoe agressief hij de finale reed.
Een cruciaal moment na een moeilijke Tour
Zelfs met die kanttekeningen had de overwinning een grote persoonlijke betekenis voor Van Aert.
De Tour van 2025 verliep niet gemakkelijk voor de Belg of voor de ambities van zijn team. Kansen op etappezeges waren schaars en de wedstrijd bood weinig persoonlijke successen.
Die context maakte het duel op Montmartre des te belangrijker op mentaal vlak.
“Stel je voor dat Tadej mij daar op Montmartre had gelost, na een moeilijke Tour zonder persoonlijk succes of een kans op het klassement met Jonas Vingegaard… dan was ik met een slecht gevoel naar huis gegaan.”
