Roxanne Bertels, de oude partner van wielersuperster Mathieu van der Poel, heeft haar stilzwijgen doorbroken in een schokkend eerste interview, waarin ze de verborgen onrust blootlegde achter zijn laatste overwinning op de UCI Wereldkampioenschappen veldrijden van 2026 in Hulst.
In wat velen de meest dominante prestatie uit zijn carrière noemen, behaalde Van der Poel een ongekende achtste elite heren veldrit regenboogtrui, waarmee hij het al lang bestaande record van Erik De Vlaeminck overtrof. Toch houdt Bertels vol dat de glorie een verwoestende persoonlijke prijs met zich meebracht.
‘Mathieu is nog nooit zo zwak geweest…’ begon Bertels met trillende stem terwijl ze vertelde over de weken voorafgaand aan de gebeurtenis. Het Nederlandse fenomeen, bekend om zijn onbreekbare veerkracht, ging ten onder aan een enorme druk van buitenaf, waar maar weinig buitenstaanders getuige van waren
Bertels onthulde dat tijdens de laatste voorbereidingsfase anonieme bedreigingen binnenstroomden, die niet alleen gericht waren op de carrière van Van der Poel, maar ook op zijn familie en binnenste kring. Deze berichten escaleerden snel en creëerden een sfeer van voortdurende angst en paranoia.
De spanning manifesteerde zich fysiek op dramatische wijze. In slechts één week verloor Van der Poel vijf kilo, waardoor hij van zijn gebruikelijke racegewicht afviel als gevolg van slapeloze nachten, verlies van eetlust en meedogenloze angst. Bertels omschreef hem als ‘een schaduw van zichzelf’.
Ondanks de zichtbare tol zette Van der Poel door en weigerde de schaduwen zijn zoektocht naar geschiedenis te laten ontsporen. Bertels steunde hem onvermoeibaar, beheerde de communicatie en beschermde hem tegen het ergste online vitriool terwijl hij geïsoleerd trainde.
Ondanks de zichtbare tol zette Van der Poel door en weigerde de schaduwen zijn zoektocht naar geschiedenis te laten ontsporen. Bertels steunde hem onvermoeibaar, beheerde de communicatie en beschermde hem tegen het ergste online vitriool terwijl hij geïsoleerd trainde.
De bedreigingen, zo beweerde ze, kwamen van onbekende bronnen – mogelijk ontevreden fans, goksyndicaten of rivalen die jaloers waren op zijn dominantie in verschillende disciplines. Er is geen officieel onderzoek bevestigd, maar Bertels hintte achter de schermen op betrokkenheid van de politie.
De donkerste onthulling kwam toen Bertels sprak over een ‘zondebok’ die Mathieu moest opofferen voor de overwinning. Details blijven vaag, maar ze suggereerde dat het om afstand nemen van een naaste medewerker of het compromitteren van een principe inhield om de focus te behouden.
Deze concessie, zei Bertels, achtervolgde hem zelfs toen hij in Hulst alleen over de finish kwam, met de armen schijnbaar triomfantelijk omhoog. De regenboogtrui voelde hol aan, besmeurd door compromissen die eerder onder dwang waren gesloten dan door pure sportieve verdienste.
Sociale media ontploften nadat fragmenten van het interview online circuleerden. Fans deelden clips met onderschriften als: “Deze overwinning is gekocht met bloed en zelfrespect!” Hashtags zoals #MathieuTruth en #CyclingDarkSide waren snel populair op verschillende platforms.
Critici beschuldigden Bertels van sensatiezucht, met het argument dat sport met hoge inzet altijd druk met zich meebrengt en dat de staat van dienst van Van der Poel voor zich spreekt. Voorstanders prezen echter haar moed en beschouwden de bekentenis als een noodzakelijke onthulling van de giftige onderbuik van de sport.
Bertels benadrukte dat haar motivatie bescherming was, en niet vernietiging. “Mathieu verdient de eer voor zijn talent, maar de wereld moet weten wat het hem werkelijk heeft gekost. Stilte zou de bedreigingen hebben laten winnen.” Ze riep op tot een betere bescherming van atleten.
Van der Poel zelf heeft nog niet publiekelijk gereageerd op de onthullingen. Bronnen dicht bij de renner van Alpecin-Deceuninck suggereren dat hij de gevolgen privé verwerkt, mogelijk met professionele ondersteuning om het opgelopen trauma aan te pakken.
Van der Poel zelf heeft nog niet publiekelijk gereageerd op de onthullingen. Bronnen dicht bij de renner van Alpecin-Deceuninck suggereren dat hij de gevolgen privé verwerkt, mogelijk met professionele ondersteuning om het opgelopen trauma aan te pakken.
De timing is aangrijpend: vers van het vieren van de historische achtste titel met zijn binnenste cirkel – inclusief Bertels, die hem na de race omhelsde – heeft het interview het verhaal opnieuw geformuleerd van feestvieren naar kritisch kijken.
Insiders van de wielersport speculeren dat dit zou kunnen leiden tot bredere gesprekken over geestelijke gezondheid, veiligheid en de psychologische prijs van aanhoudende uitmuntendheid in een sport die steeds meer onder de loep wordt genomen vanwege zijn eisen. Van der Poels multidisciplinaire beheersing versterkt de spotlight.
Bertels sloot af met het nogmaals bevestigen van haar onwrikbare steun: “Hij heeft door de hel gevochten om op dat podium te kunnen staan. De regenboogstrepen zijn van hem, maar de littekens zijn echt. Ware kracht is niet alleen maar winnen, het is overleven wat niemand ziet.”
Terwijl de fietsgemeenschap deze explosieve claims verwerkt, blijven er vragen over de toekomst hangen. Zal Van der Poel de bedreigingen direct aanpakken? Zou dit kunnen leiden tot hervormingen in de bescherming van atleten op UCI-niveau? De antwoorden blijven onzeker.
Voorlopig is wat bedoeld was als een puur moment van sportieve onsterfelijkheid een grimmige herinnering aan kwetsbaarheid geworden. De achtste wereldtitel van Mathieu van der Poel schittert helder, maar de woorden van Bertels werpen een lange, verontrustende schaduw over de schittering ervan.
Het interview heeft tot felle discussies geleid: sommigen zien het als verraad, anderen als moed. Hoe dan ook, het dwingt de sport – en zijn fans – om de ongemakkelijke waarheden achter de triomfen die we zo graag vieren onder ogen te zien.
Het interview heeft tot felle discussies geleid: sommigen zien het als verraad, anderen als moed. Hoe dan ook, het dwingt de sport – en zijn fans – om de ongemakkelijke waarheden achter de triomfen die we zo graag vieren onder ogen te zien.
