Wat een spectaculaire verjaardag beleef ik, en dat is allemaal dankzij jullie. Vanaf het moment dat ik vanochtend wakker werd, is mijn telefoon niet meer gestopt met trillen. Berichten, foto’s, video’s, spandoeken langs het parcours, reacties uit alle hoeken van de wereld – het is overweldigend, op de mooiste manier. Dagen als deze herinneren me eraan dat wielrennen nooit alleen om één renner op de fiets draait. Het gaat om een gedeelde reis, en vandaag voel ik echt met hoeveel van jullie ik die reis samen maak.

Ik heb mijn verjaardagen door de jaren heen op veel verschillende manieren gevierd. Sommige vielen midden in zware trainingsblokken, andere tijdens wedstrijden, sommige rustig thuis met familie. Maar deze voelt bijzonder. De warmte en energie die van mijn fans komen, geven er een extra betekenis aan. Jullie steun is er niet alleen wanneer ik als eerste over de finish kom. Ze is er in de regen, in de modder, na crashes, tijdens moeilijke nederlagen en op momenten dat het niet loopt zoals gepland. Dat soort loyaliteit neem ik nooit als vanzelfsprekend.
Toen ik als kind op mijn fiets stapte, voelde dat als pure vrijheid. Ik had nooit kunnen bedenken dat zóveel mensen ooit mijn parcours zouden volgen, me zouden aanmoedigen en zich verbonden zouden voelen met mijn successen en mijn tegenslagen. En toch is het zo. Elk bericht dat ik vandaag lees, draagt een stukje motivatie in zich, en samen vormen ze iets ongelooflijk krachtigs. Ze herinneren me eraan waarom ik mezelf elke dag blijf pushen, waarom ik blijf streven naar verbetering en waarom ik nog altijd met enthousiasme een rugnummer opspel.
Ik weet dat professioneel atleet zijn ook betekent dat je zichtbaar bent, dat er over je gesproken wordt en dat je soms kritiek krijgt. Dat hoort erbij. Maar op een dag als deze valt vooral de positiviteit op. De vriendelijkheid. De passie. Jullie steunen niet alleen resultaten, maar ook inzet, toewijding en de liefde voor de sport. Dat is heel bijzonder, en ik voel dat diep vanbinnen.
Ik wil dat jullie weten dat jullie aanmoediging me meer bereikt dan jullie misschien denken. Wanneer ik afzie op een klim, door de modder ploeter in een veldrit of diep moet gaan in de laatste kilometers op de weg, is er altijd een moment waarop ik denk aan de mensen die kijken, juichen en geloven. Die gedachte kan het verschil maken tussen opgeven en alles geven.
Dus vandaag wil ik dank je wel zeggen. Dank jullie wel voor de verjaardagswensen, voor de vlaggen, de tekeningen, de verhalen en de eindeloze steun. Dank jullie wel dat jullie deel uitmaken van deze reis met mij. Ik ben enorm dankbaar, enorm gemotiveerd en trots om met jullie achter me te rijden.
Deze verjaardag is onvergetelijk. En dat is dankzij jullie.














