Nu Tadej Pogačar op het punt staat terug te keren in competitie voor de eerste keer sinds zijn Tour de France-zege, legde zijn agent Alex Carera uit waarom hij in de slotdagen van die wedstrijd een duidelijke inzinking kende en hoe de renner en zijn team dit volgend jaar willen vermijden.
Pogačar verbaasde velen in de wielerwereld toen hij, richting het einde van de Tour, sprak over burn-out en mogelijke pensionering, ook al voegde hij eraan toe dat dat laatste nog enkele jaren verwijderd is.
Hij heeft momenteel een contract bij UAE Emirates-XRG tot eind 2030. Toch schokte hij de wielerwereld in juli met de suggestie dat hij misschien zou stoppen na de Olympische Spelen van 2028.
Dan zou hij pas 30 jaar oud zijn, aanzienlijk jonger dan de meeste Tourwinnaars op het moment van hun afscheid.
Wat bracht hem tot dat mogelijke veranderde inzicht, en wat kan er gedaan worden om ervoor te zorgen dat hij zijn gebruikelijke plezier in het koersen behoudt?
“Tadej’s seizoen was tot juli echt full gas, constant,” vertelde zijn agent Alex Carera deze week aan *Velo*.
“Het was het eerste jaar dat hij alle klassiekers reed. Hij reed Roubaix voor het eerst, en hij reed Vlaanderen, San Remo, Luik, Amstel, Flèche, plus de Dauphiné en de Tour de France.
Na Luik, twee dagen later, zat hij al op trainingskamp tot de Tour. Van januari tot juli had hij geen stop.
En dat is de eerste keer dat dit zo is, want toen hij de eerdere Tours won, reed hij misschien soms Vlaanderen niet. Hij had nog nooit Roubaix gedaan, en soms ook Luik niet.”
Pogačars gemoed veranderde opvallend tijdens de Tour. Hij domineerde in de eerste week met overwinningen in etappes vier en zeven, en werd ook tweede in etappe twee en in de tijdrit van etappe vijf.
Hij pakte geel na die tijdrit, en ook al gaven hij en zijn ploeg de leiding daarna tijdelijk vrijwillig af aan Mathieu van der Poel (Alpecin-Deceuninck), en vervolgens opnieuw aan Ben Healy (EF Education-EasyPost) op het einde van etappe 10, hij bleef steeds in controle.
Later volgden nog zeges in etappes 12 en 13. Maar gaandeweg verdween de schwung, en miste hij duidelijk zijn gebruikelijke sprankeling, zowel op als naast de fiets, in de slotfase van de wedstrijd.
Het beeld van Pogačar in de laatste week van de Tour stond in schril contrast met hoe Carera hem eerder dit jaar omschreef.
In februari sprak hij nog over een opgewekt karakter en een groot plezier in de sport.
“Veel fans in de wereld, niet alleen in Slovenië, houden van hem om die reden,” vertelde hij aan *Velo* tijdens de UAE Tour in februari. “Omdat hij altijd lacht, omdat hij geniet wanneer hij op de fiets zit. Voor hem is het geen job, het is een geweldige kans om het leven op de juiste manier te beleven.”
Zijn plezier was daar duidelijk zichtbaar: de dag ervoor ging Pogačar op een lange vlucht vooruit op vlak terrein, zomaar voor de lol.
“Hij houdt ervan om zo te koersen,” bevestigde Carera. “En wanneer hij de fiets neemt en gaat trainen, gaat hij ook full gas. Hij houdt gewoon van fietsen.
Dat is het kernpunt waarom Tadej anders is dan anderen.”
Pogačar en zijn partner Urška Žigart hebben elkaar door de jaren heen gesteund, op en naast de fiets. Tijd doorbrengen met haar na de Tour was belangrijk om zijn energie terug te vinden (Foto door Yoan Valat – Pool/Getty Images).
Die uitbundige toon veranderde volledig aan het einde van de Tour. Voor veel mensen voelde het als een anticlimax, met de verwachte strijd tussen de Sloveen, Jonas Vingegaard (Visma-Lease a Bike) en anderen die nooit echt volledig loskwam.
“Elke Tour de France is een heel zware koers,” zei Carera. “Het is zwaar omdat je drie weken rijdt. Soms voel je je geweldig, en rij je Jonas eraf met twee minuten, en soms voel je je niet goed, en ligt het niveau dichter bij elkaar.
Maar uiteindelijk, of je nu de Tour wint met tien seconden of tien minuten, dat verandert niets.”
Toch verklaart die algemene zwaarte niet helemaal wat er gebeurde. Vorig jaar won Pogačar de drie laatste etappes op rij. Als die Tour een week langer had geduurd, dacht men dat hij nog meer had kunnen winnen.
Dit jaar was het anders: zijn aanvallende stijl leek uitgeblust. Carera wees erop dat Pogačar dit seizoen een veel zwaarder programma reed, altijd met de wil om te winnen, en daarnaast ook nog extra verplichtingen had.
Zo reisde hij de dag na Luik naar Zwitserland voor een foto- en videoshoot voor sponsor Richard Mille. Vervolgens vloog hij direct naar Sierra Nevada voor een trainingskamp, en bleef daar tot kort voor de Critérium du Dauphiné.
Na zijn zege in de Dauphiné trok hij naar Isola voor opnieuw een kamp; alles bij elkaar, zei Carera, was hij drie maanden weg uit Monaco. Dat is een lange tijd weg van enig normaal leven.
Wat de Tour zelf betreft, wees Carera ook op het slechte weer in de laatste dagen, wat volgens hem een rol speelde in Pogačars stemming.
Hij noemde ook de meer behoudende tactiek van UAE Team Emirates-XRG, dat wilde dat Pogačar en de ploeg meer in het wiel bleven.
“Normaal houdt Tadej ervan om aan te vallen. In plaats daarvan besloot hij rustiger te blijven,” vertelde Carera aan *Velo*. “Hij wilde gewoon zijn vierde Tour de France winnen, en dat was het. En hij wilde daarna naar huis in Monaco met Urška, om zonder stress te kunnen herstellen.”
