Naarmate de Tour de France van 2025 zijn laatste etappes ingaat, staat Tadej Pogačar op het punt om zijn vierde **maillot jaune** te veroveren. Daarmee krijgt hij ook de kans om eindelijk afstand te nemen van een van de meest beruchte momenten uit zijn carrière — de virale “*Ik ben dood*”-clip uit de Tour van 2022.
Na opnieuw een indrukwekkende prestatie in de bergen sprak Pogačar met verslaggevers. Met een brede glimlach zei hij: “Eerlijk gezegd ben ik gewoon blij dat mensen die clip nu kunnen laten rusten. Ik heb ‘Ik ben dood’ vaker gehoord dan ik kan tellen.” Zijn luchtige opmerking zorgde voor gelach, maar droeg ook het gewicht van een lange weg naar eerherstel.
De uitspraak “Ik ben dood” werd symbolisch voor Pogačars zeldzame moment van zwakte op de Col du Granon in 2022. Hij sprak de woorden uit tijdens een snikhete etappe waarin hij bezweek onder de aanvallen van Jonas Vingegaard. De clip werd veel gedeeld door fans en media. Hoewel het zijn menselijke kant toonde, bleef het ook aan hem kleven — een zeldzame vlek op een verder dominante carrière.
Drie jaar later is Pogačar niet alleen terug aan de top, maar doet hij dat met overweldigend gezag. Met meerdere ritoverwinningen, tactisch vernuft en een meer doordachte benadering van de slopende drieweekse koers, beheerst hij de Tour van 2025 met bijna foutloze precisie. Velen beschouwen deze versie van Pogačar als de sterkste tot nu toe — volwassener, berekender en gevaarlijker dan ooit.
“Mensen vergeten dat ik toen pas 23 was,”* blikte Pogačar terug. *“Het was een zware dag, en ik heb er veel van geleerd. Vroeger reed ik alleen op emotie, maar nu combineer ik dat met strategie. Dat maakt het verschil.”
De Sloveen is uitgegroeid tot een complete kampioen. Zijn samenwerking met UAE Team Emirates is hechter dan ooit, met een ploeg die hem in de bergen en op het vlakke onvoorwaardelijk steunt. Zelfs rivalen zien de transformatie. Oud-Tourwinnaar Geraint Thomas merkte op: *“Pogačar rijdt nu als iemand die precies weet wat hij wil, en hoe hij het gaat krijgen. Hij heeft nog steeds die flair, maar nu ook koele vastberadenheid.”*
Met nog maar een paar etappes te gaan tot aan de Champs-Élysées, heeft Pogačar een comfortabele voorsprong in het algemeen klassement. Tenzij er zich een ongeval of totale inzinking voordoet, lijkt zijn **vierde Tourtitel** op slechts 26-jarige leeftijd vrijwel zeker — waarmee hij zich bij de groten van de sport voegt, en zijn vizier richt op het record van vijf overwinningen van Eddy Merckx.
Toen hij de streep passeerde op de laatste bergetappe, juichten de fans uitbundig. Geen onderwerp meer van grappen of memes, Pogačar heeft het verhaal naar zijn hand gezet. *“Misschien herinneren mensen me nu als iemand die zegt ‘Ik vlieg’, in plaats van ‘Ik ben dood,’”* grapte hij.
En vliegen doet hij — richting de geschiedenis, richting grootsheid, en weg van dat ene moment van zwakte dat zijn kracht des te helderder deed schijnen.
