Mathieu van der Poel bereidt zich voor op opnieuw een hooggespannen veldritwinter, maar ook in het seizoen 2025–2026 zal zijn campagne draaien om selectie boven volume. De regerend wereldkampioen zal naar verwachting maximaal acht van de twaalf World Cup-manches rijden, met Namen (🇧🇪) en Benidorm (🇪🇸) nog onder voorbehoud. Dat betekent dat Van der Poel maximaal 320 World Cup-punten kan scoren—een plafond dat onvermijdelijk invloed heeft op de strijd om het eindklassement.
Voor Van der Poel is de Wereldbeker nooit een doel op zich geweest. Sinds hij zijn focus heeft verlegd naar de voorjaarsklassiekers en de Tour de France, is het veldrijden een zeer gericht winterblok geworden, waarbij de nadruk volledig ligt op piekvorm richting het Wereldkampioenschap. Met 40 punten per overwinning zouden acht starts hem maximaal 320 punten opleveren—ruim minder dan wat renners als Eli Iserbyt, Thibau Nys of Michael Vanthourenhout doorgaans verzamelen over een volledig programma van twaalf manches.
Toch vertelt de puntenstand maar een deel van het verhaal. Zelfs met een verkort programma verandert Van der Poel het karakter van elke wedstrijd waarin hij start. Vorige winter domineerde hij bijna elke manche die hij reed, vaak met opvallend gemak, waardoor zijn concurrenten al voor de beslissende rondes vooral voor de tweede plaats reden. Datzelfde scenario wordt dit seizoen opnieuw verwacht: zodra hij aan de start staat, is hij automatisch de topfavoriet.
De vraag is nu welke manches hij selecteert. Traditioneel kiest Van der Poel voor omlopen die technische vaardigheid, explosieve versnellingen en langdurige intensiteit belonen—precies de eigenschappen die zijn multidisciplinaire klasse kenmerken. Klassiekers zoals Hulst, Zonhoven en Val di Sole passen hem perfect. Maar de onzekerheid rond Namen en Benidorm zorgt voor extra spanning. Namen is een van de meest iconische en zware omlopen van de sport, een plaats waar Van der Poel zowel schitterde als worstelde. Benidorm daarentegen biedt een volledig ander karakter: snel, droog en bijna criteriumachtig—een unieke Spaanse uitstap in de kalender.
Mocht hij één of beide wedstrijden overslaan, dan opent dat de deur nog verder voor renners die wél mikken op het eindklassement. Iserbyt, Nys en Lars van der Haar floreren op regelmaat en sprokkelen week na week punten. Zonder een volledig programma van Van der Poel wordt hun onderlinge strijd nóg belangrijker.
Toch zullen zijn geselecteerde optredens belangrijke vormindicatoren zijn. Elke start geeft inzicht in waar hij staat richting het WK, hoe zijn basistraining vordert en hoe scherp hij kan worden binnen zo’n compact wedstrijdblok. Fans zijn het intussen gewend dat hij ogenschijnlijk onvoorbereid aan het seizoen begint, om vervolgens prestaties neer te zetten die opnieuw definiëren wat mogelijk is in het veldrijden.
Met maximaal acht manches op zijn kalender blijft één ding zeker: elke wedstrijd die hij kiest, wordt automatisch een hoogtepunt van de winter. En ook al lijkt de eindzege in de Wereldbeker buiten bereik, de wereldwijde aandacht zal hem overal volgen waar hij aan de start verschijnt.
